Po pięciomiesięcznym rejsie załoga statku kapitana Romana Markowskiego z niecierpliwością oczekuje wejścia do portu w Świnoujściu. Okazuje się jednak, że wszystkie nabrzeża są zajęte i trzeba czekać kilka dni na redzie. Wiadomość ta wywołuje wzburzenie, jeden z marynarzy wyskakuje za burtę, aby wpław dopłynąć do brzegu, a drugi oficer, przyjaciel kapitana Ryszard Kalewik ulega ostremu atakowi depresji i zostaje motorówką odstawiony do szpitala. Zachowywał się on dziwnie już od powrotu na statek w Hamburgu po czterodniowej nieobecności, za co grożą mu poważne konsekwencje służbowe. Gdy statek wreszcie wchodzi do portu, kapitan Markowski nie znajduje w tłumie oczekujących swej dziewczyny, Teresy, dom także zastaje pusty. Teresa jest aktorką, ma liczne grono przyjaciół, uważa, że Roman nie ma prawa skazywać jej na nieustanne wyczekiwanie. Wkrótce jednak się spotykają i pogodzeni snują plany długiego, wspaniałego urlopu, zamierzają też złożyć wizytę mieszkającym w Ostródzie rodzicom Teresy. Markowski odwiedza w szpitalu psychiatrycznym Kalewika, który wyjawia mu przyczynę spóźnionego powrotu na statek - wahał się, czy nie zostać w Hamburgu na stałe. Teraz, spodziewając się zakazu pływania, jest przerażony perspektywą życia na lądzie. Telefon od byłej żony Barbary przypomina kapitanowi o obowiązkach rodzicielskich. Ich syn Robert, od dwóch lat mieszkający u rodziców Romana, czasami znika. Barbara uważa, że powinni z synem poważnie porozmawiać i proponuje wspólny wyjazd do dziadków. Kartka od Roberta, którą zdziwiony Roman zastał po powrocie, wyjaśnia sprawę - w tajemnicy przed opiekunami zdawał on egzaminy do Wyższej Szkoły Morskiej i został przyjęty. Na czas studiów chciałby zamieszkać u ojca. Rodzice nie są zachwyceni, że syn sam zadecydował o swej przyszłości. Barbara obawia się, że straci go ostatecznie, Roman, dumny, że syn idzie w jego ślady, przeczuwa jednocześnie komplikacje z Teresą, gdy Robert zamieszka w jego domu. Rodzinne spotkanie zostaje przerwane, gdyż Ro